überrumpeln

Aussprache: /ˌyːbɐˈrʊmpl̩n/
Worttrennung: über·rum·peln
فعل

غافلگیر کردن، مبهوت کردن

Bedeutungen

1 Akkusativ (jemanden / etwas überrumpeln)

کسی را با یک اقدام ناگهانی یا غیرمنتظره غافلگیر کردن و او را از واکنش بازداشتن.

  • Die unerwartete Frage des Chefs hat ihn völlig überrumpelt.سوال غیرمنتظره رئیس او را کاملاً غافلگیر کرد.
  • Wir wurden von der plötzlichen Ankunft der Gäste überrumpelt.ما از ورود ناگهانی مهمانان غافلگیر شدیم.