überwältigen

کسی را با زور، قدرت یا تعداد زیاد مغلوب کردن؛ بر کسی یا چیزی چیره شدن.

• Die Polizei überwältigte den flüchtenden Täter.پلیس مجرم فراری را مغلوب کرد.
• Die gegnerische Armee überwältigte die Verteidiger.ارتش دشمن بر مدافعان چیره شد.

احساسات شدید (مانند شادی، غم، ترس) یا یک تجربه، کسی را به شدت تحت تأثیر قرار دادن؛ غرق کردن یا از پا درآوردن.

• Die Schönheit der Landschaft überwältigte ihn.زیبایی منظره او را به شدت تحت تأثیر قرار داد.
• Die Trauer über den Verlust überwältigte sie.اندوه فقدان او را از پا درآورد.