die Abbruchbedingung

Aussprache: /ˈapbʁʊxˌbəˈdɪɡʊŋ/
Worttrennung: Ab·bruch·be·din·gung
اسم

شرط توقف، شرط خاتمه

Bedeutungen

1

شرط یا معیاری که در صورت تحقق، منجر به پایان یافتن یا لغو شدن یک فرآیند، قرارداد، آزمایش یا وضعیت می‌شود.

  • Die Abbruchbedingung für das Experiment wurde erreicht, als die Temperatur einen kritischen Wert überschritt.شرط توقف آزمایش زمانی محقق شد که دما از یک مقدار بحرانی فراتر رفت.
  • Im Vertrag ist eine klare Abbruchbedingung für den Fall der Zahlungsunfähigkeit festgelegt.در قرارداد، یک شرط خاتمه روشن برای مورد ورشکستگی تعیین شده است.
  • Wenn die Abbruchbedingung eintritt, wird das Programm automatisch beendet.اگر شرط توقف رخ دهد، برنامه به طور خودکار خاتمه می‌یابد.