die Abstammung

Aussprache: /ˈapˌʃtamʊŋ/
Worttrennung: Ab·stam·mung
اسم

تبار، نژاد، اصالت، منشأ

Bedeutungen

1

رابطه خانوادگی یا ژنتیکی با والدین، اجداد یا یک گروه خاص؛ اصل و نسب.

  • Seine Abstammung ist bis ins 17. Jahrhundert zurückverfolgbar.تبار او تا قرن هفدهم قابل ردیابی است.
  • Die Abstammung des Hundes war reinrassig.نژاد سگ خالص بود.
  • Sie war stolz auf ihre kulturelle Abstammung.او به اصالت فرهنگی خود افتخار می‌کرد.
2

منشأ یا خاستگاه یک چیز، ایده یا پدیده.

  • Die Abstammung des Wortes ist interessant.منشأ این کلمه جالب است.
  • Die genaue Abstammung dieser Krankheit ist noch unklar.منشأ دقیق این بیماری هنوز نامشخص است.
  • Wir untersuchen die Abstammung der verschiedenen Dialekte.ما منشأ گویش‌های مختلف را بررسی می‌کنیم.