die Abstammungsurkunde

Aussprache: /ˈapʃtamʊŋsˌʔuːɐ̯kʊndə/
Worttrennung: Ab·stam·mungs·ur·kun·de
اسم

شناسنامه، گواهی نسب

Bedeutungen

1

سندی رسمی که نسب یک فرد یا حیوان را اثبات می‌کند و اطلاعاتی در مورد والدین و اجداد او ارائه می‌دهد.

  • Für die Zucht benötigt man die Abstammungsurkunde des Hundes.برای جفت‌گیری، به شناسنامه سگ نیاز است.
  • Die Abstammungsurkunde bestätigt die Reinheit der Rasse.شناسنامه، خلوص نژاد را تأیید می‌کند.
  • Ohne Abstammungsurkunde kann das Pferd nicht an Wettbewerben teilnehmen.بدون گواهی نسب، اسب نمی‌تواند در مسابقات شرکت کند.