Ich fragte nach ihr, aber Mortuno zeigte mir seine ''Affenzähne'' von einem Ohr bis zum andern, wieherte mit dem übrigen Gesindel, sprach und schrie in seiner nichtswürdigen Sprache, die kein ehrlicher Mensch versteht und dann krümmte er sich zusammen, zuckte die Achseln, sah aus, als wollte er vor Traurigkeit heulen und schüttelte den Kopf, als müsste er dem Taugenichts von den Schultern fallen.
من از او پرسیدم، اما مورتونو «دندان‌های میمون» خود را از یک گوش تا گوش دیگر به من نشان داد، با بقیه اوباش خندید، به زبان بی‌ارزش خود که هیچ انسان صادقی نمی‌فهمد، صحبت کرد و فریاد زد و سپس خود را جمع کرد، شانه‌هایش را بالا انداخت، طوری به نظر می‌رسید که می‌خواست از غم گریه کند و سرش را تکان داد، گویی باید از شانه‌های آن آدم بی‌ارزش بیفتد.
