die Akkreditierung

Aussprache: /akʁediˈtiːʁʊŋ/
Worttrennung: Ak·kre·di·tie·rung
اسم

اعتباربخشی، تأیید صلاحیت، اعتبارنامه

Bedeutungen

1

روند رسمی تأیید صلاحیت یا رسمیت بخشیدن به یک فرد، سازمان یا نهاد برای انجام وظایف یا ارائه خدمات خاص، اغلب توسط یک مرجع ذی‌صلاح.

  • Die Akkreditierung der Universität stellt sicher, dass ihre Abschlüsse anerkannt werden.اعتباربخشی دانشگاه تضمین می‌کند که مدارک تحصیلی آن به رسمیت شناخته شوند.
  • Journalisten benötigen eine Akkreditierung, um an der Pressekonferenz teilzunehmen.روزنامه‌نگاران برای شرکت در کنفرانس مطبوعاتی به اعتبارنامه نیاز دارند.
  • Der Prozess der Akkreditierung kann einige Zeit in Anspruch nehmen.فرآیند اعتباربخشی ممکن است مدتی طول بکشد.
2

سندی که تأیید کننده صلاحیت یا رسمیت است؛ اعتبارنامه.

  • Er zeigte seine Akkreditierung als diplomatischer Vertreter vor.او اعتبارنامه خود را به عنوان نماینده دیپلماتیک نشان داد.
  • Die Akkreditierung für das Festival wurde per E-Mail versandt.اعتبارنامه جشنواره از طریق ایمیل ارسال شد.
  • Ohne gültige Akkreditierung ist der Zutritt nicht gestattet.بدون اعتبارنامه معتبر، ورود مجاز نیست.