„Eine Linie von Mach zu Gehlen (vgl. S. 64) ziehend, schreibt der Verfasser Musil die Erkenntnis zu, »daß das Handeln des Menschen aus dem Verlust der anthropogenen Instinktsicherheit, der ''Amorphie,'' entspringt und immer in kompensatorischer Absicht geschieht« (S. 361).“
«نویسنده با ترسیم خطی از ماخ تا گهلن، این شناخت را به موزیل نسبت میدهد که: عمل انسان از فقدان امنیت غریزی انسانزاد، یعنی بیشکلی، سرچشمه میگیرد...»
