Im ''Atem''holen sind zweierlei Gnaden: | Die Luft einziehen, sich ihrer entladen. | Jenes bedrängt, dieses erfrischt. | So wunderbar ist das Leben gemischt. | Du, danke Gott, wenn er dich presst. | Und danke ihm, wenn er dich wieder entlässt. (Goethe)
در نفس کشیدن دو گونه لطف است: | هوا را کشیدن، خود را از آن خالی کردن. | آن یکی در تنگنا میاندازد، این یکی تازه میکند. | زندگی اینگونه شگفتآور آمیخته است. | تو، خدا را شکر کن وقتی تو را در فشار میگذارد. | و وقتی دوباره رهایت میکند شکرش بگو. (گوته)
