die Aufgewühltheit

حالت عاطفی شدید ناشی از اضطراب، نگرانی، ناراحتی یا هیجان زیاد.

• Seine Stimme verriet eine tiefe Aufgewühltheit, als er von dem Vorfall berichtete.صدایش هنگام گزارش حادثه، پریشانی عمیقی را آشکار می‌کرد.
• Die Nachricht von der Krankheit ihrer Mutter verursachte große Aufgewühltheit bei ihr.خبر بیماری مادرش باعث آشفتگی زیادی در او شد.
• Trotz äußerer Ruhe war eine innere Aufgewühltheit spürbar.علی‌رغم آرامش ظاهری، آشفتگی درونی قابل لمس بود.