die Ausbürgerung

Aussprache: /ˈaʊ̯sˌbʏʁɡəʁʊŋ/
Worttrennung: Aus·bür·ge·rung
اسم

سلب تابعیت، اخراج از شهروندی

Bedeutungen

1

فرایند سلب یا لغو اجباری تابعیت یک فرد توسط دولت.

  • Die Ausbürgerung von Regimegegnern war eine gängige Praxis in diesem Land.سلب تابعیت مخالفان رژیم در این کشور رویه‌ای رایج بود.
  • Nach der Verurteilung drohte ihm die Ausbürgerung.پس از محکومیت، او را تهدید به سلب تابعیت کردند.
  • Die Ausbürgerung kann unter bestimmten Umständen erfolgen, zum Beispiel bei Verrat.سلب تابعیت می‌تواند تحت شرایط خاصی، به عنوان مثال در صورت خیانت، صورت گیرد.