das Auslautgesetz

Aussprache: /ˈaʊ̯slaʊ̯tɡəˌzɛt͡s/

Wortzerlegung: Aus·laut·ge·setz

اسم

(زبان‌شناسی) قانون پایانی واژه (قانون مربوط به تغییرات آوایی در پایان کلمات)

Beispiele

Bestimmte Gesetze dafür (sogenannte „''Auslautgesetze''“) lassen sich in gewissem Umfang schon für die indogermanische Grundsprache erkennen.قوانین خاصی برای آن (به اصطلاح «قوانین پایانی واژه») تا حدی در زبان اصلی هندواروپایی قابل تشخیص هستند.
Die konsonantischen ''Auslautgesetze'' sind früher wirksam geworden als die vokalischen.قوانین پایانی واژه مربوط به صامت‌ها زودتر از قوانین مربوط به مصوت‌ها مؤثر واقع شده‌اند.
Die Nebensilben…erliegen im 9./10. Jahrhundert der normalalthochdeutschen Vorsilbenangleichung…sowie spurenweise in der Sprechsprache seit dem 8./9. Jahrhundert in den Denkmälern i.a. seit dem 10./11. Jahrhundert der gemeinalthochdeutschen Nebensilbenabschwächung, die bei Notker von St. Gallen im Sinne eines ''Auslautgesetzes'' nach Voll- oder Schwachton und Positionen streng geregelt erscheint…und sich ins Frühmittelhochdeutsche weiterzieht.“ Stefan Sonderegger: ''Althochdeutsch.'' In: ''Lexikon der germanistischen Linguistik.'' 2., vollständig neu bearbeitete und erweiterte Auflage. Hrsg. v. Hans Peter Althaus, Helmut Henne, Herbert Ernst Wiegand. Niemeyer, Tübingen 1980, Seite 569-576, Zitat Seite 572.هجاهای فرعی... در قرون ۹ و ۱۰ تحت تأثیر همسان‌سازی پیشوندهای آلمانی علیا باستان قرار می‌گیرند... و همچنین به تدریج در زبان گفتاری از قرون ۸ و ۹ در آثار مکتوب و به طور کلی از قرون ۱۰ و ۱۱ تحت تأثیر تضعیف هجاهای فرعی آلمانی علیا باستان قرار می‌گیرند، که در آثار نوتکر قدیس گالن به عنوان یک «قانون پایانی واژه» بر اساس تکیه قوی یا ضعیف و موقعیت‌ها به شدت تنظیم شده است... و تا آلمانی میانه علیا اولیه ادامه می‌یابد.