der Ausweisungsbefehl

Aussprache: /ˈaʊ̯svaɪ̯zʊŋsbəˌfeːl/
Worttrennung: Aus·wei·sungs·be·fehl
اسم

حکم اخراج، حکم تبعید

Bedeutungen

1

دستور رسمی یا قانونی که فردی را ملزم به ترک یک کشور یا منطقه می‌کند، معمولاً به دلیل نقض قوانین مهاجرت یا دلایل امنیتی.

  • Gegen den illegalen Einwanderer wurde ein Ausweisungsbefehl erlassen.علیه مهاجر غیرقانونی حکم اخراج صادر شد.
  • Der Ausweisungsbefehl wurde vom Gericht bestätigt.حکم اخراج توسط دادگاه تأیید شد.
  • Er lebt in ständiger Angst vor einem Ausweisungsbefehl.او در ترس دائمی از حکم اخراج زندگی می‌کند.