der Bösewicht

Aussprache: /ˈbøːzəˌvɪçt/
Worttrennung: Bö·se·wicht
اسم

آدم شرور، تبهکار

Bedeutungen

1

شخصی که اعمال شرورانه و خلافکارانه انجام می‌دهد؛ تبهکار یا شخصیت منفی در داستان.

  • Der Bösewicht plant, die Stadt zu zerstören.تبهکار قصد دارد شهر را نابود کند.
  • Im Märchen gibt es immer einen Helden und einen Bösewicht.در افسانه‌ها همیشه یک قهرمان و یک آدم شرور وجود دارد.
  • Die Polizei jagte den flüchtigen Bösewicht.پلیس به دنبال تبهکار فراری بود.