„Die Sonne durchdrang unsere feuchte Landzunge aus dunklem Sand nur widerwillig, und ihr goldener Schein verlor sich bald wieder in den schwarzen ''Basaltfelsen'', die Licht zu absorbieren, ja irgendwie sogar zu beflecken schienen.“
«خورشید به سختی از زبان مرطوب و تیره شن ما عبور میکرد و درخشش طلایی آن به زودی دوباره در صخرههای بازالتی سیاه که به نظر میرسید نور را جذب میکنند، یا حتی لکهدار میکنند، گم میشد.»
