die Bergeshöhe

Aussprache: /ˈbɛrɡəsˌhøːə/
Worttrennung: Ber·ges·hö·he
اسم

بلندی کوه، اوج کوهستان (عمدتاً ادبی)

Bedeutungen

1

ارتفاع یا قله یک کوه، اغلب در متون ادبی یا شاعرانه برای توصیف عظمت یا زیبایی کوهستان به کار می‌رود.

  • Die Bergeshöhe ragte majestätisch in den blauen Himmel.بلندی کوه با شکوهی در آسمان آبی قد برافراشته بود.
  • Vom Gipfel der Bergeshöhe bot sich ein atemberaubender Ausblick.از قله بلندی کوه، منظره‌ای نفس‌گیر نمایان بود.
  • Der Wanderer erreichte nach langer Mühe die Bergeshöhe.کوهنورد پس از زحمت فراوان به بلندی کوه رسید.