berufen

Aussprache: /bəˈruːfn̩/

Wortzerlegung: be·ru·fen

فعل

منصوب کردن، انتصاب دادن؛ (sich auf) استناد کردن به

Bedeutungen

1 jemanden (Akkusativ) + zu + Dativ / in + Akkusativ berufen

کسی را رسماً به یک مقام عالی، مسئولیت یا سمت مهم (مانند استادی دانشگاه یا هیئت مدیره) منصوب کردن

Sie wurde als Professorin an die Universität Heidelberg berufen.او به عنوان استاد به دانشگاه هایدلبرگ منصوب شد.
Der Kanzler berief einen Expertenrat zur Beratung.صدر اعظم شورای کارشناسانی را برای مشاوره منصوب کرد.

2 sich (Akkusativ) + auf + Akkusativ berufen

به قانون، گفته، دلیل یا مرجعی استناد و ارجاع دادن جهت اثبات ادعای خود

Er berief sich bei seiner Entscheidung auf das aktuelle Gesetz.او در تصمیم‌گیری خود به قانون فعلی استناد کرد.
Die Anwältin berief sich auf ein Gerichtsurteil aus dem Vorjahr.وکیل به حکم دادگاهی از سال گذشته استناد کرد.