die Besatzungsbehörde

Aussprache: /bəˈzat͡sʊŋsˌbøːɐ̯də/
Worttrennung: Be·sat·zungs·be·hör·de
اسم

اداره اشغالگر، مقام اشغالگر

Bedeutungen

1

یک نهاد یا سازمان دولتی که توسط یک قدرت خارجی در قلمرو اشغال شده تأسیس و اداره می‌شود.

  • Die Besatzungsbehörde erließ neue Verordnungen für die Bevölkerung.اداره اشغالگر مقررات جدیدی را برای جمعیت وضع کرد.
  • Die Bürger mussten den Anweisungen der Besatzungsbehörde folgen.شهروندان مجبور بودند از دستورات مقام اشغالگر پیروی کنند.
  • Nach dem Krieg wurde die Besatzungsbehörde aufgelöst.پس از جنگ، اداره اشغالگر منحل شد.