die Beschaffenheit

Aussprache: /bəˈʃafn̩haɪ̯t/
Worttrennung: Be·schaf·fen·heit
اسم

ماهیت، کیفیت، وضعیت، ساختار

Bedeutungen

1

ویژگی‌های ذاتی و فیزیکی یک شیء یا ماده که آن را تعریف می‌کند؛ کیفیت یا وضعیت چیزی.

  • Die Beschaffenheit des Bodens ist sandig und trocken.ماهیت خاک شنی و خشک است.
  • Die Beschaffenheit des Materials bestimmt seine Haltbarkeit.کیفیت ماده، دوام آن را تعیین می‌کند.
  • Wir müssen die Beschaffenheit des Problems genau untersuchen.ما باید وضعیت دقیق مسئله را به دقت بررسی کنیم.