bevollmächtigen

Aussprache: /bəˈfɔlˌmɛçtɪɡn̩/

Worttrennung: be·voll·mäch·ti·gen

فعل

اختیار دادن, وکالت دادن, مجاز کردن

Bedeutungen

1 Akkusativ (jemanden) + zu + Dativ (etwas)

به کسی رسماً اختیار یا وکالت دادن برای انجام کاری، مجاز کردن.

Der Anwalt wurde von seinem Mandanten bevollmächtigt, alle notwendigen Schritte einzuleiten.وکیل توسط موکلش برای انجام تمام اقدامات لازم اختیار تام یافت.
Sie bevollmächtigte ihre Schwester, das Auto im Ausland zu verkaufen.او به خواهرش وکالت داد تا ماشین را در خارج از کشور بفروشد.