„Eine sonderbar feierliche Prozession, zogen sie durch die gestreiften Schatten des Spätnachmittags; der Kesselflicker krumm ins mürbe Leder gestemmt, die Mütze weit hinten, den Blick zu Boden; das Mädchen im Schlepptau des Karrens und der einsam klirrenden ''Blechwaren'', wie entrückt, wie behext von Zaubermusik, von Geistergeflöte.“
«یک تشریفات عجیب و با شکوه، آن‌ها از میان سایه‌های راه‌راه بعدازظهر عبور کردند؛ تعمیرکار دیگ خم شده روی چرم کهنه، کلاهش عقب رفته، نگاهش به زمین؛ دختر در دنباله گاری و کالاهای ورق فلزی که به تنهایی به صدا در می‌آمدند، گویی مسحور شده، شیفته موسیقی جادویی، نغمه ارواح.»
