„Denn mit der gleichen Lust, mit der er anfangs seine Entmystifizierung der US-Armee betreibt, ergötzt er sich ab der Hälfte in aller Ruhe an der Ästhetik des Krieges und schwenkt von den zermürbenden Wackel-Nahaufnahmen seiner Soldaten im Panzerinneren aufs große Panorama: die ''Bombengeschwader'' und ihre weißen Kondensstreifen am rot schimmernden Himmel bei Sonnenuntergang; die Panzer, denen er in seiner Inszenierung jegliche Plumpheit ihres 30-Tonnen-Daseins nimmt, um sie in beinahe erotischen Balz-Choreografien im Kampf umeinander kreisen und schießen zu lassen - großes Überwältigungskino.“
«زیرا او با همان لذتی که در ابتدا به افسانه‌زدایی ارتش آمریکا می‌پردازد، از نیمه به بعد با آرامش کامل از زیبایی‌شناسی جنگ لذت می‌برد و از نماهای نزدیک خسته‌کننده سربازانش در داخل تانک به نمای بزرگ می‌رود: اسکادران‌های بمب‌افکن و خطوط سفید تراکم‌شان در آسمان قرمز در حال درخشش هنگام غروب خورشید؛ تانک‌ها، که او در صحنه‌پردازی خود هرگونه زمختی وجود ۳۰ تنی‌شان را می‌گیرد تا آنها را در رقص‌های تقریباً شهوانی در اطراف یکدیگر بچرخاند و شلیک کند - سینمای غرق‌کننده بزرگ.»
