„Und wenn dann die welken Blumen in den an jeder Nische angebrachten ''Bronzevasen'' die Köpfe hängen lassen, wenn sie dick verschimmelt ihr stinkiges Wasser auf den Marmorboden vertröpfeln, kann man sich nur allzu leicht vorstellen, was mit dem da drinnen eingeschlossenen geliebten Angehörigen los ist.“
«و وقتی گلهای پژمرده در گلدانهای برنزی که در هر طاقچه آویزان است، سر خود را پایین میاندازند، وقتی با شیم خوردن آب بدبوی خود را روی کف مرمر میچکانند، به راحتی میتوان تصور کرد که با عزیز درگذشتهای که در داخل آن محبوس شده است، چه اتفاقی میافتد.»
