Da sprangen sie von ihren Stühlen auf / Und schmissen die Champagnergläser klirrend / Ihm an den Kopf: Sauf zu, ''Canaille,'' sauf! / Der schwere Silberkübel flog ihm schwirrend / Am Ohr vorbei: Pack dich, du Hundsfott, lauf! / Der Bettler, aus dem Bart die Scherben wirrend, / Stand ruhig, blieb. Der wüste Schloßherr schrie: / Die Hunde los! Elendes Lumpenvieh!
سپس آن‌ها از صندلی‌هایشان پریدند و لیوان‌های شامپاین را با صدای تق تق به سر او کوبیدند: بنوش، ای رذل، بنوش! سطل نقره‌ای سنگین با صدای سوت از کنار گوشش گذشت: گم شو، ای سگ، بدو! گدا، در حالی که خرده‌شیشه‌ها را از ریشش می‌تکاند، آرام ایستاد، ماند. ارباب قلعه فریاد زد: سگ‌ها را رها کنید! ای توده پست و حقیر!
Die Bourbonen waren es,« sagte er sich, »die der Klasse, in der ich geboren bin, für alle Zeiten den Namen ''Canaille'' gegeben haben.
او با خود گفت: این بوربون‌ها بودند که به طبقه‌ای که من در آن متولد شده‌ام، برای همیشه نام «رذل» دادند.
Die Menge ist Plebs, vile multitude, ''Canaille,'' Volk.
توده مردم، عوام، انبوه پست، اراذل، خلق است.
