die Canaille

Aussprache: /kaˈnaljə/
Wortzerlegung: Ca·nail·le
اسم

آدم پست، رذل، اراذل

Beispiele

  • Da sprangen sie von ihren Stühlen auf / Und schmissen die Champagnergläser klirrend / Ihm an den Kopf: Sauf zu, ''Canaille,'' sauf! / Der schwere Silberkübel flog ihm schwirrend / Am Ohr vorbei: Pack dich, du Hundsfott, lauf! / Der Bettler, aus dem Bart die Scherben wirrend, / Stand ruhig, blieb. Der wüste Schloßherr schrie: / Die Hunde los! Elendes Lumpenvieh!سپس آن‌ها از صندلی‌هایشان پریدند و لیوان‌های شامپاین را با صدای تق تق به سر او کوبیدند: بنوش، ای رذل، بنوش! سطل نقره‌ای سنگین با صدای سوت از کنار گوشش گذشت: گم شو، ای سگ، بدو! گدا، در حالی که خرده‌شیشه‌ها را از ریشش می‌تکاند، آرام ایستاد، ماند. ارباب قلعه فریاد زد: سگ‌ها را رها کنید! ای توده پست و حقیر!
  • Die Bourbonen waren es,« sagte er sich, »die der Klasse, in der ich geboren bin, für alle Zeiten den Namen ''Canaille'' gegeben haben.او با خود گفت: این بوربون‌ها بودند که به طبقه‌ای که من در آن متولد شده‌ام، برای همیشه نام «رذل» دادند.
  • Die Menge ist Plebs, vile multitude, ''Canaille,'' Volk.توده مردم، عوام، انبوه پست، اراذل، خلق است.