der Christianismus

Aussprache: /kristiaˈnɪsmʊs/

Wortzerlegung: Chris·ti·a·nis·mus

اسم

مسیحیت‌گرایی، کریستیانیسم (اغلب با بار ایدئولوژیک یا انتقادی)

Beispiele

So besitzen wir also in Wirklichkeit Schulen, die zwar von der Kirche getrennt sind, die aber noch nicht irreligös seyn sollen und in welchen die christlichen Tugenden gepflegt werden sollen; wir besitzen also Schulen, die von einem ''Christianismus'' beeinflußt sind, der höher stehen soll als die dogmatischen Gegensätze. Ist nun dieser Zustand verträglich mit der Rücksicht, die nach der Verfassung dem religiösen Glauben jedes einzelnen zusteht?بنابراین ما در واقع مدارسی داریم که اگرچه از کلیسا جدا هستند، اما نباید غیرمذهبی باشند و فضایل مسیحی در آن‌ها پرورش یابد؛ بنابراین ما مدارسی داریم که تحت تأثیر «مسیحیت‌گرایی» هستند که باید بالاتر از تضادهای جزمی باشد. آیا این وضعیت با احترامی که طبق قانون اساسی به اعتقادات مذهبی هر فرد تعلق می‌گیرد، سازگار است؟
Zwar hat der ''Christianismus'' auch manche Verbesserung der Glaubensansichten, z. B. der über das Walten Gottes, herbeigeführt; doch muß auch hier behauptet werden (S. 307): „Einige der alten Glaubensansichten über Gottes Walten hat die christliche Neuerung nicht verbesssert, […]اگرچه «مسیحیت‌گرایی» برخی بهبودها را در دیدگاه‌های اعتقادی، مثلاً در مورد عملکرد خدا، به ارمغان آورده است؛ اما در اینجا نیز باید تأکید کرد (ص. ۳۰۷): «برخی از دیدگاه‌های اعتقادی قدیمی در مورد عملکرد خدا توسط نوآوری مسیحی بهبود نیافته‌اند، […]
Was ist ''Christianismus''?“ „Angesichts der regen Beteiligung an der Debatte über Christentum und ''Christianismus'' im vorangegangenen Post scheint es mir angebracht, offenzulegen, woher ich den Begriff habe und wie ich ihn verstehe. Ich habe ihn von dem sehr geschätzten Blogger und Essayisten Andrew Sullivan geborgt […]مسیحیت‌گرایی» چیست؟» «با توجه به مشارکت فعال در بحث درباره مسیحیت و «مسیحیت‌گرایی» در پست قبلی، به نظرم مناسب است که فاش کنم این اصطلاح را از کجا گرفته‌ام و چگونه آن را درک می‌کنم. من آن را از وبلاگ‌نویس و مقاله‌نویس بسیار مورد احترام، اندرو سالیوان، قرض گرفته‌ام […]
Christianismus'' auf dem Vormarsch“ „Mich frappiert an diesem verrückten Paar vor allem eines: Robertson war einer der fiesesten Hassprediger nach 9/11. Er scheute nicht davor zurück, in dem Massenmord der Dschihadisten eine Strafe Gottes für Amerikas Dekadenz (Abtreibung, Homosexualität) zu sehen – ganz ähnlich wie die Hassprediger auf der anderen Seite. Christianisten und Islamisten – Brüder im Geiste.مسیحیت‌گرایی» در حال پیشروی» «آنچه در مورد این زوج دیوانه بیش از همه مرا شگفت‌زده می‌کند این است: رابرتسون یکی از نفرت‌انگیزترین واعظان پس از ۱۱ سپتامبر بود. او از این که کشتار جمعی جهادی‌ها را مجازات خدا برای انحطاط آمریکا (سقط جنین، همجنس‌گرایی) بداند، ابایی نداشت – دقیقاً مانند واعظان نفرت در طرف دیگر. مسیحیت‌گرایان و اسلام‌گرایان – برادران معنوی.