„Als die ''Compact Disc'' im Herbst vor fünfundzwanzig Jahren auf den Markt kam, schien ihre Überlegenheit unzweifelhaft. Sie war teuer, sie kostete das Doppelte einer konventionellen Langspielplatte, aber sie rauschte nicht, sie rumpelte nicht, sie trennte die Instrumente mit ungeahnter analytischer Schärfe – und vor allem: Sie musste nicht umgedreht, nicht geputzt, nicht gepflegt und gehegt werden.“
«هنگامی که دیسک فشرده بیست و پنج سال پیش در پاییز به بازار آمد، برتری آن بی‌شک به نظر می‌رسید. گران بود، دو برابر یک صفحه گرامافون معمولی قیمت داشت، اما خش‌خش نمی‌کرد، صداهای اضافی نداشت، سازها را با وضوح تحلیلی بی‌سابقه‌ای از هم جدا می‌کرد – و مهم‌تر از همه: نیازی به برگرداندن، تمیز کردن، نگهداری و مراقبت نداشت.»
