die Deklinationsendung

Aussprache: /dekliˌnaːtsi̯oːnsˌʔɛndʊŋ/

Wortzerlegung: De·kli·na·ti·ons·en·dung

اسم

پسوند صرفی (در صرف اسم و صفت)

Beispiele

Die ''Deklinationsendung'' -es im Ausdruck „Kindes“ bildet den Genitiv des Wortes „Kind“.پسوند صرفی -es در عبارت «Kindes» حالت اضافه کلمه «Kind» را تشکیل می‌دهد.
Dabei würde sich herausstellen, dass die beiden Morphe fisch- zum gleichen Morphem gehören, die beiden Morphe -er aber nicht: das erste -er in d-er ist eine ''Deklinationsendung'' mit der grammatischen Funktion "Nominativ Singular Maskulinum", das zweite eine Ableitungsendung mit der Funktion, aus dem Verbstamm fisch- die Berufsbezeichnung Fisch-er abzuleiten.در این صورت مشخص می‌شود که دو تکواژ fisch- به یک تکواژ تعلق دارند، اما دو تکواژ -er نه: اولین -er در d-er یک «پسوند صرفی» با عملکرد گرامری «فاعل مفرد مذکر» است، دومی یک پسوند اشتقاقی با عملکردی برای ساختن نام شغل Fisch-er از ریشه فعل fisch-.