die Demütigung

Aussprache: /ˈdeːmyːtɪɡʊŋ/
Worttrennung: De·mü·ti·gung
اسم

تحقیر، اهانت، خوارسازی

Bedeutungen

1

عملی که باعث احساس شرمندگی، خواری یا بی‌احترامی شدید در فردی می‌شود.

  • Die öffentliche Demütigung vor seinen Kollegen war unerträglich.تحقیر عمومی در مقابل همکارانش غیرقابل تحمل بود.
  • Er empfand die Kritik als eine persönliche Demütigung.او انتقاد را به عنوان یک تحقیر شخصی تلقی کرد.
  • Die Demütigung durch den Vorgesetzten führte zu seiner Kündigung.تحقیر توسط مافوق منجر به استعفای او شد.