die Diathese

Aussprache: /diaˈteːzə/

Wortzerlegung: Dia·the·se

اسم

وجه (معلوم یا مجهول در فعل)

Beispiele

Die ''Diathese'' von „spiele“ im Beispiel „ich spiele Ball“ nennt sich Aktiv.وجه «spiele» در مثال «من توپ بازی می‌کنم» معلوم نامیده می‌شود.
Bei den finiten Formen sind besonders die ''Diathesen'' zu erwähnen (die Unterscheidung zwischen Aktiv und Passiv; in der früheren Zeit gab es auch noch eine dritte, die funktionell häufig unserem Reflexivum entspricht, die mediale ''Diathese'') sowie die Unterscheidung nach Tempus (Zeit) und Modus (Aussageart).“ ''Kluge. Etymologisches Wörterbuch der deutschen Sprache''. Bearbeitet von Elmar Seebold. 24., durchgesehene und erweiterte Auflage. de Gruyter, Berlin/ New York 2002, S. XXXV.در اشکال تصریفی، به‌ویژه باید به وجوه اشاره کرد (تمایز بین معلوم و مجهول؛ در گذشته وجه سومی نیز وجود داشت که از نظر عملکردی اغلب با ضمیر منعکسه ما مطابقت دارد، وجه میانی) و همچنین تمایز بر اساس زمان و وجه (نوع بیان).