„-st“ ist eine häufig verwendete ''Endung'' für die 2. Person Singular von Verben (Konjugation); „-lich“ eine häufig verwendete ''Endung'' zur Ableitung von Adjektiven.
"-st" یک پسوند پرکاربرد برای دوم شخص مفرد افعال است؛ "-lich" یک پسوند پرکاربرد برای ساخت صفت است.
„Es stellte sich nicht nur heraus, daß sich die Formen dieser Sprachen in ebensolche Bestandteile zerlegen ließen, sondern vor allem, daß sich die gewonnenen ''Endungen'' und Suffixe der einzelnen Sprachen ebenso vergleichen ließen wie die fertigen Wortformen.“
مشخص شد که نه تنها اشکال این زبان‌ها را می‌توان به اجزای مشابه تجزیه کرد، بلکه مهم‌تر از آن، پسوندها و تکواژهای به‌دست‌آمده از زبان‌های مختلف را می‌توان با هم مقایسه کرد.
„Der ursprünglich als Suffix gebrauchte Themavokal ist im Germanischen fest mit der ''Endung'' verwachsen und wird mit ihr als ''Endung'' empfunden, so daß Flexionsübertragungen ihn stets mit übernehmen.“
واکه اصلی که در اصل به عنوان پسوند استفاده می‌شد، در زبان ژرمنی کاملاً با پسوند ترکیب شده و همراه با آن به عنوان پسوند درک می‌شود.
