„[…] dabey wissen meine Zuhörer in der Moral, daß ich der Kirche über Layen wenig Rechte verstatte, (über ihren besoldeten Diener, den Lehrer, muß sie mehr haben) daß ich gegen die frommen Wünsche einer strengen Kirchenzucht rede, und das gefährliche der Kirchenzucht zeige, sie mag nun aristocratisch von Geistlichen oder democratisch geübt werden, daß ich sogar dem Geistlichen kein Recht gebe, einen so bekannten Bösewicht, als Judas Ischarloth war, vom heiligen Abendmahl auszuschliessen, weil Christus es nicht gethan hat, wenn er, nur nicht als Spötter und ''Entehrer'' der Handlung, hinzugehen will: daß unsere Kirche von ihrem Gottesdienst, sofern er in Gesang, Gebet, und Unterricht besteht, keinen ausschließt, weiß jeder und ich billige es von ganzem Herzen. “
شنوندگان من در اخلاق می‌دانند که من حقوق کمی برای افراد عادی در کلیسا قائل هستم (باید حقوق بیشتری برای خدمتگزارانشان، یعنی معلم داشته باشند)، که علیه خواسته‌های صمیمانه نظم سخت کلیسایی صحبت می‌کنم و خطر نظم کلیسایی را نشان می‌دهم، چه به صورت اشرافی توسط روحانیون و چه به صورت دموکراتیک اعمال شود، که حتی به روحانیون حق محروم کردن چنین شرور شناخته شده‌ای مانند یهودای اسخریوطی از شام مقدس را نمی‌دهم، زیرا مسیح این کار را نکرد، اگر او فقط به عنوان یک مسخره‌کننده و بی‌حرمت‌کننده عمل حاضر نشود: که کلیسای ما هیچ کس را از عبادتش، تا جایی که شامل آواز، دعا و آموزش است، محروم نمی‌کند، همه می‌دانند و من از صمیم قلب آن را تأیید می‌کنم.
