die Entwürdigung

عملی که باعث از دست دادن شرافت، احترام یا ارزش فردی می‌شود؛ تحقیر یا توهین شدید.

• Die öffentliche Entwürdigung des Angeklagten war nicht gerechtfertigt.تحقیر عمومی متهم توجیه‌پذیر نبود.
• Er empfand die Behandlung im Gefängnis als eine ständige Entwürdigung.او رفتار در زندان را به عنوان یک تحقیر مداوم تلقی می‌کرد.
• Solche Worte sind eine klare Entwürdigung der menschlichen Würde.چنین سخنانی توهین آشکار به کرامت انسانی است.