die Erhabenheit

Aussprache: /ɛɐ̯ˈhaːbənˌhaɪ̯t/
Worttrennung: Er·ha·ben·heit
اسم

عظمت، جلال، وقار

Bedeutungen

1

کیفیت یا حالت باشکوه بودن، بزرگی و جلال، اغلب در مواجهه با مناظر طبیعی یا مفاهیم معنوی.

  • Die Erhabenheit der Alpenlandschaft raubte uns den Atem.عظمت منظره آلپ نفس ما را بند آورد.
  • Er spürte eine tiefe Erhabenheit angesichts der unendlichen Weite des Ozeans.او در مواجهه با وسعت بی‌کران اقیانوس، احساس عظمت عمیقی کرد.
  • Die Erhabenheit der Musik berührte alle Anwesenden.جلال موسیقی بر همه حاضران تأثیر گذاشت.