die Ermächtigung

Aussprache: /ɛɐ̯ˈmɛçtɪɡʊŋ/
Worttrennung: Er·mäch·ti·gung
اسم

اختیار، مجوز، تفویض اختیار

Bedeutungen

1

دادن اختیار یا مجوز رسمی به فرد یا نهادی برای انجام کاری یا تصمیم‌گیری در یک حوزه خاص.

  • Die Ermächtigung des Parlaments war für das Gesetz notwendig.اختیار پارلمان برای این قانون ضروری بود.
  • Er erhielt die Ermächtigung, über das Budget zu entscheiden.او اختیار تصمیم‌گیری در مورد بودجه را دریافت کرد.
  • Die Bank erteilte ihm die Ermächtigung für einen größeren Kredit.بانک به او مجوز اعطای وام بزرگتری را داد.