die Existenzaussage

Aussprache: /ɛksɪsˈtɛnt͡sˌaʊ̯ssaːɡə/
Worttrennung: Exis·tenz·aus·sa·ge
اسم

گزاره وجودی (منطق، ریاضی)

Bedeutungen

1

در منطق ریاضی، گزاره‌ای که وجود حداقل یک عضو در یک مجموعه یا دامنه را بیان می‌کند. معمولاً با سور وجودی (∃) نمایش داده می‌شود.

  • Die Aussage 'Es gibt eine Primzahl, die gerade ist' ist eine Existenzaussage.گزاره 'یک عدد اول وجود دارد که زوج است' یک گزاره وجودی است.
  • Mathematiker untersuchen oft die Gültigkeit von Existenzaussagen.ریاضی‌دانان اغلب اعتبار گزاره‌های وجودی را بررسی می‌کنند.
  • Eine Existenzaussage behauptet, dass mindestens ein Element eine bestimmte Eigenschaft hat.یک گزاره وجودی ادعا می‌کند که حداقل یک عنصر دارای ویژگی خاصی است.