die Fügung

به معنای تقدیر، سرنوشت یا مشیت الهی است؛ رویدادی که به نظر می‌رسد توسط نیرویی بالاتر یا غیرقابل اجتناب هدایت می‌شود.

• Es war eine glückliche Fügung, dass sie sich an diesem Tag trafen.این یک اتفاق خوش‌یمن بود که آن‌ها در آن روز با هم ملاقات کردند.
• Manche glauben, dass alles eine göttliche Fügung ist.برخی معتقدند که همه چیز یک تقدیر الهی است.
• Die Fügung des Schicksals brachte sie wieder zusammen.تقدیر سرنوشت آن‌ها را دوباره به هم رساند.

به معنای ترکیب، ساختار یا نحوه قرارگیری اجزا در کنار هم است، به ویژه در زبان‌شناسی یا ادبیات.

• Die besondere Fügung der Worte in diesem Gedicht ist bemerkenswert.ترکیب خاص کلمات در این شعر قابل توجه است.
• Die grammatikalische Fügung des Satzes war ungewöhnlich.ساختار دستوری جمله غیرمعمول بود.
• Die Fügung von Vokalen und Konsonanten bestimmt den Klang einer Silbe.ترکیب مصوت‌ها و صامت‌ها، صدای هجا را تعیین می‌کند.