„Wohl, wurde gekreißt ich in Fehl, / empfing brünstig mich meine Mutter in Sünde, / wohl, doch hat du Gefallen an Treue / bis in den ''Fibern'', / machst im Geheimsten Weisheit mir kenntlich: / entsündige mich mit Ysop, / daß ich rein werde, / wache mich, / daß ich weißer werde als Schnee!“
«خوب، من در گناه زاده شدم، / مادرم مرا با اشتیاق در گناه پذیرفت، / خوب، اما تو به وفاداری علاقه داری / تا در رشتههای وجودم، / در نهانترین مکانها حکمت را به من میشناسی: / مرا با زوفا پاک کن، / تا پاک شوم، / مرا بشوی، / تا از برف سفیدتر شوم!» (مزمور ۵۰:۷-۹)
