das Flexionselement

عنصر صرفی

Beispiele

• Diese Verben hat die Sprachwissenschaft des 19. Jahrhunderts, insbesondere Jacob Grimm, einer ihrer Gründerväter, in romantischer Stimmung als »stark« bezeichnet, weil sie ihre Vergangenheitsformen aus sich selbst heraus, ohne die Verbindung mit einem angehängten ''Flexionselement'', bilden können.این افعال توسط زبان‌شناسی قرن نوزدهم، به ویژه یاکوب گریم، یکی از بنیان‌گذاران آن، در فضایی رمانتیک «قوی» نامیده شدند، زیرا می‌توانند اشکال گذشته خود را از درون خود، بدون اتصال به یک «عنصر صرفی» اضافه شده، بسازند.