die Fragwürdigkeit

Aussprache: /ˈfraːkvʏrdɪçkaɪ̯t/
Worttrennung: Frag·wür·dig·keit
اسم

مورد تردید بودن، قابل پرسش بودن

Bedeutungen

1

ویژگی یا حالتی که چیزی یا کسی مورد شک، تردید یا پرسش قرار می‌گیرد و اعتبار یا صحت آن زیر سوال است.

  • Die Fragwürdigkeit der Beweise wurde von der Verteidigung betont.قابل پرسش بودن مدارک توسط هیئت دفاعی مورد تأکید قرار گرفت.
  • Die Fragwürdigkeit seiner Aussagen machte ihn unglaubwürdig.مورد تردید بودن اظهاراتش او را غیرقابل اعتماد کرد.
  • Wir müssen die Fragwürdigkeit dieser Methode genauer untersuchen.ما باید مورد تردید بودن این روش را دقیق‌تر بررسی کنیم.