die Fragwürdigkeit
مورد تردید بودن، قابل پرسش بودن
Bedeutungen
1
ویژگی یا حالتی که چیزی یا کسی مورد شک، تردید یا پرسش قرار میگیرد و اعتبار یا صحت آن زیر سوال است.
- Die Fragwürdigkeit der Beweise wurde von der Verteidigung betont.قابل پرسش بودن مدارک توسط هیئت دفاعی مورد تأکید قرار گرفت.
- Die Fragwürdigkeit seiner Aussagen machte ihn unglaubwürdig.مورد تردید بودن اظهاراتش او را غیرقابل اعتماد کرد.
- Wir müssen die Fragwürdigkeit dieser Methode genauer untersuchen.ما باید مورد تردید بودن این روش را دقیقتر بررسی کنیم.