„Thalia, die Muse der Komödie, teilte er Mevius zu (etwas zu offensichtlich, wie ich fand, doch war Mevius allzu sehr von sich überzeugt, um derlei zu bemerken); und in seiner Begeisterung darüber, von Octavius auserkoren worden zu sein, hob Mevius zu einer langen, grotesken Rede (von Antiphanes aus Athen geklaut, wenn ich mich nicht irre) über die Parvenüs im alten Athen an - Sklaven, ''Freigelassene'' und Händler -, die so unverfroren waren, sich auf eine Stufe mit den Hochwohlgeborenen zu erheben, die sich Einladungen in die Häuser der Großen erschlichen, sich an ihren Tischen labten und die Freundlichkeit und Großmut ihrer edlen Spender ausnutzten, Eindringlinge, die dann von Thalia, der Göttin des Komischen, mit gewissen Gebrechen bestraft wurden, um sie als Klasse von allen anderen zu unterscheiden, auf dass der Adel vor ihnen geschützt bleibe.“
«تالیا، الهه کمدی، را به او اختصاص داد (به نظر من کمی بیش از حد آشکار بود، اما مِویوس بیش از حد به خود مطمئن بود که متوجه چنین چیزهایی شود)؛ و مِویوس در شور و شوق خود از اینکه توسط اوکتاویوس انتخاب شده بود، سخنرانی طولانی و مضحکی را آغاز کرد (اگر اشتباه نکنم از آنتیفانس آتنی دزدیده شده بود) درباره تازه‌واردان در آتن باستان - بردگان، آزادشدگان و بازرگانان - که آنقدر گستاخ بودند که خود را با اشراف برابر می‌دانستند، به خانه‌های بزرگان راه می‌یافتند، از سفره‌هایشان می‌خوردند و از دوستی و سخاوت اهداکنندگان نجیب خود سوء استفاده می‌کردند، مزاحمانی که سپس توسط تالیا، الهه کمدی، با نقص‌های خاصی مجازات می‌شدند تا آنها را به عنوان یک طبقه از دیگران متمایز کنند، تا اشراف از آنها محافظت شوند.»
