„Jules Bastien-Lepage. der 1884 in Paris an der Schwindsucht starb, war eine zartfühlende. poetische Natur und malte arme Leute im ''Freilicht'', die nicht nur in der Maltechnik musterhaft sind. sondern auch seelisches Interesse einflößen.“
«ژول باستین-لپاژ، که در سال ۱۸۸۴ در پاریس بر اثر سل درگذشت، طبیعتی حساس و شاعرانه داشت و افراد فقیر را در فضای باز نقاشی میکرد که نه تنها از نظر تکنیک نقاشی نمونه هستند، بلکه علاقه روحی را نیز برمیانگیزند.»
