Er sprudelt über vor ''Frohsinn''.
او از فرط شادمانی میجوشد (سر از پا نمیشناسد).
Lauter und lauter wurde der ''Frohsinn'' der Gäste.
شادمانی مهمانان بلندتر و بلندتر شد.
„Am Anfang des ''Frohsinns'' steht ein Befehl.“
«در آغاز شادمانی، یک فرمان قرار دارد.»
