„Die Nachmittage führten uns auf schönen Spaziergängen, bei denen manch herzliches Lachen über Rüdiger Schildknapps angelsächsische Spaße erscholl, talwärts, auf von Maulbeerbüschen gesäumten Wegen, ein Stück in das wohlbestellte Land hinaus, mit seinen Ölbäumen und Weingirlanden, seinen in Gütchen aufgeteilten ''Fruchtfeldern'', von Mauern eingefaßt, in denen fast monumentale Eingangstore sich eröffneten.“
«بعدازظهرها ما را در پیاده‌روی‌های زیبایی می‌برد، که در آن خنده‌های صمیمانه زیادی بر شوخی‌های انگلیسی رودریگر شیلداپ شنیده می‌شد، به سمت پایین دره، در مسیرهای پر از درختان توت، کمی به سمت سرزمین آباد با درختان زیتون و تاج‌های گل تاک، «مزارع حاصلخیز» که به قطعات کوچک تقسیم شده بودند، احاطه شده با دیوارها، که در آنها دروازه‌های ورودی تقریباً بنایی باز می‌شدند.»
