Der Mensch, der sich vielen Glückes und seiner Schwäche bewußt ist, wird abergläubisch, flüchtet zum ''Gebete.'' (Georg Christoph Lichtenberg)
انسانی که از خوشبختی زیاد و ضعف خود آگاه است، خرافاتی میشود و به دعا پناه میبرد.
Als sie das Zimmer betrat, war ihr Vater noch ganz im ''Gebet'' versunken.
وقتی او وارد اتاق شد، پدرش هنوز کاملاً در دعا غرق بود.
Ich werde euch in mein ''Gebet'' mit einschließen.
من شما را در دعای خود جای خواهم داد.
