gebieten
فرمان دادن، حکم کردن، ایجاب کردن، حکمفرما بودن (بر)
Beispiele
- Die Klugheit ''gebietet'' uns, diesmal nachzugeben.عقل به ما حکم می‌کند که این بار کوتاه بیاییم.
- Er tat gehorsam, was man ihm ''gebot,'' holte Wasser, spaltete Holz, arbeitete mit auf dem Felde, räumte die Küche auf und erledigte verläßlich, wenn auch mit verärgernder Langsamkeit, jeden geforderten Dienst.او با اطاعت کاری را که به او فرمان داده شده بود انجام داد، آب آورد، چوب شکست، در مزرعه کار کرد، آشپزخانه را مرتب کرد و هر خدمتی را که از او خواسته می‌شد، هرچند با کندی آزاردهنده، با اطمینان انجام داد.
Bedeutungen
1
Dativ (Person) + Akkusativ (Sache) oder Infinitiv mit zu
فرمان دادن، دستور دادن (به کسی یا چیزی)
- Der König gebot seinen Untertanen Gehorsam.پادشاه به رعایای خود فرمان اطاعت داد.
- Es gebietet die Höflichkeit, sich zu bedanken.ادب ایجاب می‌کند که تشکر کرد.
2
über + Akkusativ
حکم راندن، فرمانروایی کردن (بر چیزی)
- Er gebietet über ein großes Reich.او بر یک امپراتوری بزرگ فرمانروایی می‌کند.
- Die Vernunft sollte über die Gefühle gebieten.عقل باید بر احساسات حکم براند.