der Gegenbeweis

Aussprache: /ˈɡeːɡn̩bəˌvaɪ̯s/
Worttrennung: Ge·gen·be·weis
اسم

اثبات خلاف، دلیل نقض

Bedeutungen

1

دلیلی که برای رد کردن یا اثبات نادرستی یک ادعا یا مدرک ارائه می‌شود.

  • Der Anwalt legte einen klaren Gegenbeweis vor, der die Unschuld seines Mandanten bewies.وکیل یک اثبات خلاف روشن ارائه کرد که بی‌گناهی موکلش را ثابت می‌کرد.
  • Ohne einen stichhaltigen Gegenbeweis bleibt die ursprüngliche Anschuldigung bestehen.بدون یک اثبات خلاف محکم، اتهام اولیه پابرجا می‌ماند.
  • Die Verteidigung suchte nach einem Gegenbeweis, um die Glaubwürdigkeit des Zeugen zu erschüttern.هیئت دفاع به دنبال اثبات خلافی بود تا اعتبار شاهد را متزلزل کند.