„[…] und flöge dahin durch den unendlichen ''Geruch'' des Meeres, der ja eigentlich kein ''Geruch'' war, sondern ein Atem, ein Ausatmen, das Ende aller ''Gerüche,'' und löse sich auf vor Vergnügen in diesem Atem.“
«[...] و از آنجا پرواز میکرد میان بوی بینهایت دریا، که در واقع بو نبود، بلکه یک نفس بود، بازدمی بود، پایان همه بوها بود، و از روی لذت در این نفس حل میشد.»
