die Glaubwürdigkeit

Aussprache: /ˈɡlaʊ̯pvʏʁdɪçkaɪ̯t/
Worttrennung: Glaub·wür·dig·keit
اسم

اعتبار، باورپذیری، موثق بودن

Bedeutungen

1

کیفیت یا وضعیت قابل اعتماد بودن؛ اینکه چیزی یا کسی شایسته باور یا اعتماد است.

  • Die Glaubwürdigkeit des Zeugen wurde in Frage gestellt.باورپذیری شاهد مورد تردید قرار گرفت.
  • Die Glaubwürdigkeit der Nachrichtenquelle ist entscheidend für ihre Verbreitung.اعتبار منبع خبر برای انتشار آن حیاتی است.
  • Er hat seine Glaubwürdigkeit durch seine ehrliche Arbeit bewiesen.او اعتبار خود را با کار صادقانه خود ثابت کرده است.