„‚''Gregor'', ''Gregor'',‘ rief er, ‚was ist denn?‘ Und nach einer kleinen Weile mahnte er nochmals mit tieferer Stimme: ‚''Gregor''! ''Gregor''!‘ An der anderen Seitentür aber klagte leise die Schwester: ‚''Gregor''? Ist dir nicht wohl? Brauchst du etwas?‘ Nach beiden Seiten hin antwortete ''Gregor'': ‚Bin schon fertig,‘ und bemühte sich, durch die sorgfältigste Aussprache und durch Einschaltung von langen Pausen zwischen den einzelnen Worten seiner Stimme alles Auffallende zu nehmen.“
«او فریاد زد: «گرگور، گرگور، چه شده؟» و بعد از لحظه‌ای کوتاه با صدایی عمیق‌تر دوباره تذکر داد: «گرگور! گرگور!» اما از آن طرف در، خواهرش به آرامی نالید: «گرگور؟ حالت خوب نیست؟ چیزی نیاز داری؟» گرگور به هر دو طرف پاسخ داد: «همین الان تمام می‌کنم» و سعی کرد با تلفظ بسیار دقیق و با ایجاد مکث‌های طولانی بین کلمات، هرگونه نکته عجیبی را از صدایش بگیرد.»
